«Το φαινόμενο αυτό ισοδυναμούσε με πλήρη άνθηση των ιδεών που, σε μεγάλο βαθμό, είχε διατυπώσει ήδη από το 1917 ο Μαρσέλ Ντυσάν. Τη χρονιά εκείνη, ο Ντυσάν, ο οποίος ισχυριζόταν ότι τον ενδιέφεραν “περισσότερο οι ιδέες παρά το τελικό προϊόν”, είχε πάρει μια απλή λεκάνη ουρητηρίου, την υπέγραψε ως R. Mutt και την παρουσίασε με τον τίτλο Κρήνη, στη Νέα Υόρκη, σε μια έκθεση για τη διοργάνωση της οποίας είχε βοηθήσει ο ίδιος – οι συνάδελφοί του της οργανωτικής επιτροπής απέρριψαν τελικά το έργο. Αυτό το “έτοιμο αντικείμενο” (ready made), όπως το ονόμασε ο Ντυσάν, πρόδρομος των έργων εννοιακής τέχνης της εποχής μας, έθεσε συνειδητά και προκλητικά σε αμφισβήτηση όχι μόνο την ίδια την υπόσταση του έργου τέχνης, αλλά και τον θεσμό και τα κριτήρια των εκθέσεων, καθώς και τις αξιολογικές κρίσεις για το τι είναι τέχνη και τι όχι.»
Η κριτικός τέχνης Roberta Smith [Ρομπέρτα Σμιθ] ανάγει την εννοιακή τέχνη στην Κρήνη [Fountain] (1917) του Marcel Duchamp [Μαρσέλ Ντυσάν], το έτοιμο αντικείμενο που απέρριψε η οργανωτική επιτροπή μιας έκθεσης στη Νέα Υόρκη, ενώ συμμετείχε σε αυτήν ο ίδιος ο καλλιτέχνης. Κατά τη Smith, το έργο αμφισβήτησε ταυτόχρονα την υπόσταση του έργου τέχνης, τον θεσμό της έκθεσης και τα κριτήρια με τα οποία κρίνεται τι είναι τέχνη. Η εννοιακή τέχνη των δεκαετιών του 1960 και του 1970 αναδεικνύεται έτσι σε «πλήρη άνθηση» ιδεών που είχε διατυπώσει ο Duchamp μισό αιώνα νωρίτερα.
Στάγκος, Ν. (2003). Έννοιες της μοντέρνας τέχνης : από τον φωβισμό στον μεταμοντερνισμό. Αθήνα: ΜΙΕΤ. Βλ. σ. 356.